okt 272010
 

Gevaarlijke titel, gewaagd avontuur:

Kijk ik, niets vermoedend, aan het eind van de middag door het raam naar buiten zie ik een groot wildzwijn ietwat agressief richting mijn buurman lopen.

Mijn buurman , John een stoere Engelsman, niet zo snel van zijn stuk te krijgen zag nu wel wat pips om zijn neus en zocht ondertussen naar iets van een stok om het beest, met “enorme”slagtanden en steeds dichterbij komend van zich af te kunnen slaan.

Kun je dit voorstellen, gewoon een rustige, normale dag, waarbij een passerende auto al “opschudding” veroorzaakt  staat er nu een mannelijk everzwijn met enorme slagtanden mijn buurman te imponeren.

Ik gooi het raam open zeg tegen John dat ik de achterdeur open doe zodat hij aan “de beer” kan ontsnappen. Nu kijkt ook Peter uit het raam, ziet “het gevaar”, stoot een “oerkreet” uit ( het mannelijk jacht instinkt dat acuut naar boven komt) de “beer” verblikt of verbloost niet echter onze katten, de vogels en de reeën zoeken direct een schuilplaats.

John gered via de achterdeur echter het wilde zwijn staat ietwat verbaasd om zich heen te kijken . In plaats van “weg te vluchten” gaat het zwijn via de weg richting een volgend gehuchtje in de hoop nog meer mensen de stuipen op het lijf te jagen.

Dus bel ik Jean, achter buurman en jager! Jean doet een mislukte poging zijn lachen in te houden, een gevaarlijk everzwijn?, helemaal alleen ? die zijn niet gevaarlijk. Everzwijnen zijn alleen gevaarlijk in de roedel en met jonkies. Maar hij loopt via de weg richting le Chene Blanc probeer ik nog. “Tant pis” zegt Jean, het beest zal uiteindelijk wel weer de weg naar het bos vinden, maak je niet druk er  gebeurt echt niets………

Zo ook de dag dat ik even naar de boerderij was geweest om iets op te halen, terug kom  en zal het trapje af richting ons huis, Peter roept iets, ik draai mijn hoofd om maar doe tegelijkertijd een volgende stap, voel iets onder mijn schoen dat beweegt, kijk, gil en spring ( volgens Peter) meer dan een meter hoog, uit mijn schoenen. Onder mijn schoen schuift een “ENORME’ SLANG, haastig weg in het hoge gras. Waarschijnlijk net zo geschrokken als ik.

Hoezo rustig leven in la douce France , dan heb ik het nog niet eens over de zwerm bijen die ieder jaar zo omstreeks juni aankomt vliegen en een plek (uiteindelijk) vindt in de telefoonpaal op ons erf.

Nu herken ik het geluid, het is net of er een aantal helikopters komt aanvliegen , het geluid wordt sterker en sterker en uiteindelijk is de lucht zwart van de bijen. Peter werkt altijd gewoon door, ik zoek een veilig heenkomen en doe in huis alle ramen, deuren,en kieren dicht. Kom pas weer tevoorschijn als “de lucht weer veilig is”.

Voor de “waaghalzen”onder ons, Petits-fours heeft, als altijd, leuke aanbiedingen voor een lang-weekend, een midweek of een week. Eetbare paddestoelen zoeken, tamme kastanjes zoeken, schoonmaken en eten met bv wildzwijn…..

Bel voor inlichtingen en/of boeken: Cora van Ingen 0033-553 568570 of kijk op onze website: www.petits-fours.fr