okt 282011
 

Eind oktober, de bladeren van de bomen zijn in prachtige herfsttinten gekleurd. Af en toe even harde wind en regen met hagel en onweer, daarna opnieuw de zon. Nog steeds is de temperatuur aangenaam en nodigt uit om lekker in de luie stoel vitaminen op te doen voor de komende winter.

Vanuit die luie stoel kon ik mooi Boefje ( de je weet wel kater) gadeslaan die in het weiland heerlijk in het zonnetje zat. Zo met zijn gedachten mijlen ver weg. Echter niets was minder waar, dit bleek weer een pose van onze kater te zijn. In werkelijkheid was hij op jacht naar muizen. (Ja ook ik dacht dat dit hard werken was). Geduldig genietend van het heerlijke weer met zijn blik op oneindig wachtte de kat gewoon op “ langslopende” muizen. Echt zo simpel is het leven van onze Boef. Het nuttige met het aangename combineren in de warme najaarszon. Bij Boef wordt zijn “ geduld” regelmatig beloond met een vette muis die zo vanuit het gras nietsvermoedend in de “klauw” van onze zonnende kater belandt.

We hebben ook twee nieuwe bewoonsters op ons landgoed: 2 fazant hennen die, tot nu toe, ontsnapt zijn aan de kogel van de jagers. De dames hebben het geweldig naar hun zin te weten aan het eindeloos roddelen (kakelen) met zijn tweeën. Ze scharrelen heel geduldig over het gras, zijn niet echt bang en onder tussen maar kletsen. De hele buurt is “ al over de tong gegaan”, maar nog steeds zijn de dames niet uit gekakeld.

Nu, in de herfst rust, komen ook de reeën weer heel dicht bij huis. Een moeder met 2 dochters komen regelmatig een “ hapje eten”.  De dikke vette pad ( betoverde prins?) is een tijdje weggeweest. Heel bang was ik dat hij van schrik over mijn vorige blog de straat was op gehipt en overreden door een auto. ( er lag namelijk iets plats op de straat). Inmiddels is hij terug, zit weer op het vertrouwde plekje bij de voordeur en grijpt iedere kans aan om naar binnen te gaan zodra de deur open gaat. Hij blijkt trouwens een zij te zijn, er woont een grappig mini padje bij haar die al even snel mee naar binnen springt zodra de deur open gaat.

Tot slot: Geduld is werkelijk een schone zaak! Onze streek wordt regelmatig bij binnenkomst of uit rijden van een dorp opgefleurd door beelden van paddenstoelen met daar bovenop een slak . Bij Busserolles mistte de slak al 11 ! jaar zijn hoofd. Afgelopen week zag ik iemand werken aan het beeld. De slak kreeg een nieuw hoofd ! Omdat ik in de auto reed en niet zo snel kon stoppen claxonneerde ik even en stak mijn duim omhoog als teken van compliment. De “ kunstenaar”  lachte en maakte een diepe buiging. Zo zie je maar weer op het moment dat je het niet meer verwacht kan er iets moois ontstaan.

Meegenieten van al het moois: kijk op www.petits-fours.fr of bel 0033-553-568570, Cora van Ingen.